S M

Hét informatiepunt voor professionals
op het gebied van wonen, welzijn en zorg

Blog - Gezocht: woondroom

‘Wij zoeken met een groep 60-plussers naar mogelijkheden om samen te wonen met mensen van verschillende leeftijden die iets willen betekenen voor hun omgeving. Kunt u ons wegwijs maken?’  Deze vraag kwam onlangs bij ons binnen. En dat gebeurt steeds vaker. Het past bij de trend om het heft in eigen hand te nemen en te anticiperen op de toekomst. Deze senioren zoeken een plek om met verschillende generaties te gaan wonen. Dat is slim, want sommige woongemeenschappen ervaren een gebrek aan reuring als de groep min of meer tegelijk hulpbehoevend wordt. Een combinatie van verschillende leeftijdsgroepen zorgt voor groepsdynamiek en ruimte voor diverse activiteiten.

Foto: TheArches via Visual Hunt

De groep is op zoek naar een woonplek met mensen die iets willen betekenen voor de omgeving. Ook dat is slim met het oog op de toekomst. Want de grote uitdaging bij het langer zelfstandig kunnen wonen ligt met name bij de beschikbaarheid van zorg. De maatschappij verwacht dat familie, vrienden, buren en vrijwilligers meer gaan betekenen. Verhuizen naar een zorgorganisatie kan alleen als de zorgvraag groot is. Tot die tijd moeten mensen het zelf zien te redden in hun eigen woonomgeving.

Geen tijd voor dagelijkse zorg

De bereidheid om voor elkaar te zorgen is niet altijd zo groot als gedacht wordt, blijkt uit een recent rapport van het NiDi. Familiebanden zijn soms verwaterd, de reisafstand is groot, mensen zijn druk met werk en hun eigen gezinsleven. Zelfs in dorpen krijgen niet alle kwetsbare ouderen de hulp die zij nodig hebben, zo luidt de conclusie van onderzoeker Lotte Vermey van het Sociaal en Cultureel Planbureau. Uit haar onderzoek blijkt dat 23% van de oudere dorpsbewoners (75 jaar of ouder) met een zware lichamelijke beperking geen hulp vraagt of krijgt van dorpsgenoten. 

Alleenstaande ouderen en ouderen die kwetsbaar zijn door een lichte lichamelijke beperkingen daarentegen, krijgen relatief vaak hulp van mensen uit de buurt. En ouderen met een laag inkomen ontvangen die hulp een stuk minder dan ouderen met een vergelijkbare hulpvraag maar een hoger inkomen. Een sterk wisselend beeld dus. Volgens onderzoek van professor Claartje Mulder aan de Rijksuniversiteit Groningen wonen Nederlandse kinderen gemiddeld dertig kilometer bij hun ouders vandaan. Prima voor een wekelijks bezoek, boodschappen en hulp bij kleine klusjes, maar voor dagelijkse zorg is dat te ver.

Meer woonvoorzieningen met onderlinge zorg

Het is dus verstandig om meer woonvoorzieningen te realiseren die voorzien in onderlinge zorg, zoals Knarrenhofjes, woongemeenschappen en verschillende vormen van beschermd wonen. Wijken waar relevante voorzieningen zijn, zoals de arts, de apotheek en supermarkt, waar zorg nabij is en er plekken zijn om elkaar te treffen. De groep zoekende senioren geeft aan iets te willen betekenen voor de buurt. Dit is verstandig, het mes snijdt immers aan twee kanten: een doel hebben in het leven, iets betekenen voor een ander, draagt bij aan het welzijn. En het is hard nodig dat mensen zelf actief zijn in de buurt nu steeds meer voorzieningen verdwijnen en mensen vaker een beroep moeten doen op hun netwerk. Buurtprojecten zijn dus een welkome aanvulling.

Met een lange adem, doorzettingsvermogen en een portie geluk zal het de groep die contact met ons opnam lukken om een geschikte woonplek te vinden! En anders is er nog de mogelijkheid om lid te worden van een zorgcoöperatie of zelfs om er eentje zelf op te richten. Of zij kunnen gaan wonen in een Age Friendly City. Met een heldere visie, een geschikte locatie en de juiste mensen voor hulp en advies, is de kans in ieder geval groot dat zij hun woondroom kunnen realiseren.

Een woondroom op maat

Intussen wijs ik de groep op het ‘Landelijke Platform van Burgerinitiatieven’ dat binnenkort van start gaat, en op een brochure van Companen over nieuwe woonvormen die bijna verschijnt. Over beide nieuwtjes – de brochure én het platform – later meer in het nieuwsoverzicht op deze site. Ik attendeer de groep ook op de Landelijke Vereniging Gemeenschappelijk wonen van Ouderen en op stichting SING. En op de Koninklijke Nederlandse Heidemaatschappij, de Woningbouwvereniging Gelderland, KilimanjaroWonen, De oude vossen en Knarrenhof. Stuk voor stuk inspirerende initiatieven en organisaties.

Natuurlijk is de groep ook van harte welkom op Expeditie Begonia, ons landelijke congres dat op woensdag 14 september 2016 plaatsvindt en geheel in het teken staat van woonvariaties. En ik vraag waar de groep ongeveer wil gaan wonen, want dan kan ik contact leggen met een corporatie, zorgorganisatie of gemeente in de buurt.

Ik vraag de groep om me op de hoogte te houden, omdat ik het interessant en leerzaam vind om hun vorderingen te volgen. Maar vooral omdat ook ik aan een vergelijkbare woonvorm denk voor de toekomst. Een woondroom op maat. Een meergeneratiewijk in mijn woonplaats, met flexibele woningen, dementievriendelijk, vlakbij voorzieningen en ontmoetingsplekken, mogelijkheden om te participeren. En vlakbij een hippe tent met goede koffie en lekkere wijn. Dan komen familie en vrienden graag op bezoek en kunnen ze wellicht meteen even een lamp verwisselen of een boodschap meenemen indien nodig...

29-03-2016 16:11

Meer informatie

Yvonne Witter

Door Yvonne Witter, adviseur bij het Aedes-Actiz Kenniscentrum Wonen-Zorg. Binnen het Kenniscentrum richt zij zich op de thema's: Lokale Kracht, woonvariaties, kleurrijk wonen, welzijn en zorg en buur(t)projecten.

2018 (8)

2017 (16)

2016 (13)

2015 (19)

2014 (13)

2013 (16)

2012 (16)

2011 (5)

2010 (3)