S M

Hét informatiepunt voor professionals
op het gebied van wonen, welzijn en zorg

Mijn woonwensen voor later

Column Vincent Bijlo tijdens Expeditie Begonia op 24 maart 2015

Goedemorgen, ik woon hier best aardig hè? Dit was vroeger een werkplaats van NS, dat kent nu niemand meer, in 2055, maar NS was vroeger een hele grote busmaatschappij. Ze hadden ook treinen, maar die reden nooit. Een trein was een file wagens op rails. Die liggen hier ook nog, rails.

Foto: Claudia Kamergorodski

90ste verjaardag

Ontzettend leuk dat jullie allemaal op mijn 90ste verjaardag zijn gekomen. Zijn jullie er allemaal? Joost de Baaij, Sandra Beenen, Claudia Antonisse, Yvon Hoogendijk, John Buitenhuis, da's een leuke woonvorm, buitenhuis. Dit ook he, ik woon in een sloopbestendige woning, flexibel, gelijkvloers en ik kan tot 2000 gasten ontvangen. Ik werk met preferred suppliers, ik heb overal wifi, je kunt bij mij voor elk evenement terecht, het is een evenementenwoning dit. We wonen hier met z'n veertigen, er gaat wel eens wat dood, er komen kinderen bij, we hebben van alles door elkaar. Over de rails laten we Tafeltje Dekje aanvoeren. Dat heet overigens allang niet meer zo, ik zeg dat om ze te plagen, Mobile Dinner Service, heet het nu. Je stelt een persoonlijk smaakprofiel in en het wordt gebracht door iemand die net met pensioen is, net iets boven de 80 dus. Die is vorig jaar door de Kamer gekomen, de verhoging van de pensioensleeftijd. 70Plus was natuurlijk tegen, dat is die partij van Jan Nagel, die man wil ook maar niet dood, hij is nou al 110. 70Plus heeft in 2055 30 zetels in de Kamer.

Casa Incontinentia

Ik ben hier komen wonen na bemiddeling van Casa Incontinentia. Daar zitten adviseurs met een positieve wooninsteek, met een passie voor wonen. Ik word al doodmoe als ik er aan denk. Je kan niet gewoon wonen, je moet wonen met passie. Meteen bij het opstaan denk je al: "ooh, wat woon ik met passie!" Het woord passie wordt te passie en te onpassie gebruikt. Ik kreeg een foldertje van de dagbesteding, daar stond in: Bent u een senior met een passie voor figuurzagen? Over senior gesproken, Penny Senior, ben jij er ook? André Bolwerk, Daantje Daniels, Peter Prak, die is ook goed hè, Peter Prak is van het Knarrenhofje, dat is ook een nieuwe vorm.

Opoepleintje

Vroeger had je het Opoepleintje, daar woonden ouderen met een hele negatieve wooninsteek, chagrijnen waren dat, voordringinwinkelsouderen die allemaal 5 minuten voor sluitingstijd boodschappen gingen doen. Dat waren de oude ouderen. De nieuwe oudere, de oudere versie 3.0 is proactief, hij loopt op de zaken vooruit, hij wil voordat hij in zijn huisje met zes planken ligt, zijn Villa Isnudoodja, hij wil comfortabel naar zijn einde. Hij wil niet wegschrompelen als een ouwe Goudreinet in een tehuis met blindevinken en doodgekookte worteltjes - goed voor je ogen - hij is op zoek naar nieuwe woonvormen. Dan ga je wonen met passie in een Kangoeroehuis, daar heb ik een tijdje in gewoond, ik vond het niks, al dat gespring, ik hield het niet vol.  

Meergeneratiehuis

Ik ben ooit begonnen in 1965, andere tijd was dat, niemand had ooit nog van de participatiesamenleving gehoord, de PvdA bestond nog, die tijd. Ik ben begonnen in een meergeneratiehuis, ik woonde daar met mijn broer en zus, mijn ouders en mijn oma. Toen ging ik in een studentenhuis onbegeleid hogerbegaafd kamerwonen, daarna ging ik ongehuwd samenwonen, toen gehuwd samenwonen en toen ging mijn vrouw er vandoor met Jack, Jack de zorgrobot. Dat was een enorme klap, ben je 58 jaar getrouwd, smeert ze 'm met een stuk software. "Ja," zei ze "Jack laadt sneller op dan jij," en zo is het. Ik voelde me waardeloos. Ik ben depressief geworden, ik ben naar de Levenseindekliniek gegaan, maar daar wilden ze me niet helpen, ik voldeed niet aan de voorwaarden. Je komt alleen in aanmerking voor euthanasie als je vrouw er vandoor is met een Philipsrobot, anders keert je zorgverzekeraar niets uit. Jack was een Siemens. Ik ben toen een woonzorgtraject ingegaan bij Casa Incontinentia. Eerst heb ik een half jaar in een Pauzewoning gewoond, toen kwam er een Kangoeroewoning vrij in Vleuten, bij een stel dat graag een depressieve blinde ouwe chagrijn wilde. Zingend: In een Kangoeroewoning in de Kangoeroezon," nee, het was niks. Ik kon daar niet blijven maar teruggaan naar de Pauzewoning ging ook niet, die was intussen bezet, drie keer raden door wie, door mijn vrouw. Jack was leeg. De accu's konden niet meer opgeladen worden en de accu's waren niet meer leverbaar.

Thuishuis

Toen kwam Casa Incontinentia met het voorstel dat we samen in een Thuishuis zouden gaan wonen, ieder op zijn eigen kamer, om weer langzaam aan elkaar te wennen. Dat betekende dat we eigenlijk weer gewoon teruggingen naar het studentenhuis van 70 jaar geleden waar we elkaar hadden leren kennen. Of Villa Kakelgrijs, daar konden we ook heen. We zijn toch naar het Thuishuis gegaan, wat een suffe bende was dat zeg. Daar zaten de bewoners de hele dag achter de wietplanten. Uiteindelijk hebben we ons ingeschreven voor dit huis, het bevalt ons hier in dit Rijtuigenhuis uitstekend. We organiseren congresjes, dat is onze dagbesteding. Er wonen hier van allerlei mensen door elkaar ik moet er niet aan denken alleen met andere bejaarden te wonen. Die zeggen alleen maar: "Hoe is het met jouw hartklep, en je bloeddruk?" Dat lult elkaar het graf in.

Niet bang voor afhankelijkheid

Je moet zo lang mogelijk in de maatschappij staan, verbonden zijn met zoveel mogelijk mensen, geïnspireerd blijven worden, niet bang zijn voor afhankelijkheid. Je bent namelijk pas echt onafhankelijk als je afhankelijk durft te zijn. Je wordt gewoon ouder, dat weet je al heel lang en als het zover is dan moet je de consequenties daarvan aanvaarden. Je moet ondergaan, maar nooit berusten, niet wegzakken, altijd blijven spelen, altijd, zo wil ik oud zijn, comfortabel ook, ik heb er mijn hele leven hard voor gewerkt en dat doe ik nog steeds. Ik heb geen pensioen, dat is in de beurscrisis van 2044 verdampt. 

Laat jezelf zien

Gezien worden, daar gaat het om, dat kan alleen door je te laten zien. Er zijn veel te veel eenzame mensen, ik ben vandaag niet eenzaam, want Helouise Engeldal is er, Maarten Konijn, Jan Latten ook, Erik de Rooij is er, Erik de Rooij ook, er zijn er 2, erikken de rooij, Abdelkader Tahrioui, Jan Van der Spek, en weet je wie hier ook woont: Frank Dumosch, die ken ik nog van vroeger, we hebben ooit samen opgetreden in de LULverhalen, dat moet hij zelf maar vertellen, wat dat was. Ik ga even in de zaal zitten, Frank, ga jij even wat doen voor je geld?

23-04-2015 12:03

Foto: Claudia Kamergorodski

Door cabaretier Vincent Bijlo. Column uitgesproken tijdens het congres 'Expeditie Begonia: op zoek naar meer variatie in wonen en zorg' op 24 maart 2015.

2018 (7)

2017 (16)

2016 (13)

2015 (19)

2014 (13)

2013 (16)

2012 (16)

2011 (5)

2010 (3)